ده مزیت حمل و نقل دریایی

معایب حمل و نقل دریایی

زمان حمل و نقل طولانی تر

حمل و نقل دریایی در مقایسه با سایر روش‌های حمل و نقل معمولاً زمان طولانی‌تری دارد. کشتی‌ها با سرعت کمتری حرکت می‌کنند و عواملی مانند شرایط آب و هوایی، ازدحام بندر و مراحل ترخیص کالا از گمرک می‌تواند زمان تحویل را بیشتر کند.

آسیب پذیری در برابر شرایط آب و هوایی

کشتی ها در برابر چالش‌های مرتبط با آب و هوا مانند طوفان‌ها و دریاهای مواج حساس هستند. شرایط نامساعد جوی می‌تواند برنامه‌های حمل و نقل را به تاخیر بیاندازد یا مختل کند و منجر به مشکلات احتمالی لجستیکی و افزایش هزینه‌ها شود.

دسترسی محدود

حمل و نقل دریایی برای همه مکان‌ها به ویژه مناطق محصور در خشکی مناسب نیست. مناطق داخلی که دسترسی به آبراه‌های قابل کشتیرانی یا زیرساخت‌های بندری کافی ندارند ممکن است در استفاده موثر از حمل و نقل دریایی با چالش‌هایی مواجه شوند.

اتکا به زیرساخت

حمل و نقل دریایی کارآمد نیاز به زیرساخت بندری توسعه یافته از جمله پایانه‌ها، اسکله‌ها و کانال‌های ناوبری دارد. زیرساخت‌های ناکافی می‌تواند منجر به ازدحام بندر، تاخیر در جابجایی محموله و افزایش هزینه‌های عملیاتی شود.

وابستگی به قراردادهای تجاری

توافقنامه‌ها و سیاست‌های تجاری بین‌المللی می‌توانند بر حمل و نقل دریایی تأثیر بگذارند. تغییرات در مقررات، موانع تجاری یا تنش‌های ژئوپلیتیکی می‌تواند مسیرهای حمل و نقل ثابت، جریان‌های تجاری را مختل کند و بر هزینه و در دسترس بودن خدمات حمل و نقل تأثیر بگذارد.

محدودیت های فصلی

برخی از مسیرهای کشتیرانی ممکن است به دلیل الگوهای آب و هوا، شرایط یخبندان یا پدیده‌های طبیعی مشمول محدودیت‌های فصلی باشند. این محدودیت‌ها می‌تواند بر فرکانس و در دسترس بودن خدمات حمل و نقل دریایی در مناطق خاصی در زمان‌های خاصی از سال تأثیر بگذارد.

انواع روش‌های حمل و نقل دریایی

حمل کراس استافینگ

در حمل کراس استاف، بار از کانتینر تخلیه می‌شود و سپس در محل انبار یا CFS، در کانتینر دیگری بارگیری می‌شود. فرآیند تعویض کانتینر به طور خلاصه به عنوان کراس استافینگ شناخته می‌شود. در حال حاضر از روش کراس استافینگ برای کالاهایی استفاده می‌شود که به دلایلی امکان ورود به مقصد نهایی را ندارند. مانند شرایط تحریم یا زمانی که شرکت حمل و نقل قادر به ارائه خدمات حمل و نقل مستقیم به بنادر مقصد نمی‌باشد. در این مورد، کراس استاف به عنوان راهکاری توسط بازرگانان استفاده می‌شود تا امکان صادرات و واردات به آن کشور را فراهم سازد.

حمل ترنسشیپ

ترنسشیپمنت (Transshipment) به معنای انتقال کالا و تجهیزات از یک کشتی به کشتی دیگر استفاده می‌شود. تمام خطوط حمل و نقل بین‌المللی برای واردات بارهای کانتینری خود به ایران از روش ترنسشیپ استفاده می‌کنند و به طور معمول این عمل در بندر جبل علی در امارات متحده عربی انجام می‌شود. ترنسشیپ برای کالاهایی که صاحب کالا به هر دلیلی قادر به ثبت مقصد اصلی خود در بارنامه نیست، مناسب است.

حمل چارترینگ

در زمینه اجاره کشتی، وقتی شما یک کشتی را اجاره می‌کنید، این عمل به عنوان چارترینگ کشتی شناخته می‌شود و با امضای قرارداد بین مالک کشتی و طرف دیگر آغاز می‌شود. در حوزه حمل و نقل دریایی، این قرارداد به عنوان یک قرارداد چارتر مشهور است. طرفی که کشتی را اجاره می‌دهد، مالک کشتی است و طرف دیگر که کشتی را اجاره می‌کند به عنوان اجاره‌کننده شناخته می‌شود. در چارترینگ کشتی، دو نوع اجاره، یکی با خدمه و دیگری بدون خدمه، رایج است.

حمل گروپاژ (خرده بار)

در کل، دو نوع محموله برای حمل و نقل وجود دارد. نوع اول، حمل کالا به صورت یک بار کامل کانتینر (FCL) است و نوع دیگر، حمل کالا به صورت بار کمتر از یک کانتینر (LCL) است. زمانی که بار شما کمتر از یک کانتینر است، نیازی به اجاره یک کانتینر کامل نیست؛ در اینجا است که اصطلاح گروپاژ (Groupage) به کار می‌رود. همان‌طور که از نامش مشخص است، گروپاژ به مجموعه‌ای از بارهای LCL اشاره دارد که از یک یا چند فرستنده مختلف تشکیل شده‌اند و به عنوان یک بار کانتینری کامل در یک کانتینر برای گیرندگان مختلف ارسال می‌شوند. به عبارت دیگر، در حمل گروپاژ، هر کانتینر باری، چندین محموله LCL متفاوت را که منبع آن‌ها یک بندر است، حمل می‌کند تا به بندر مشترک دیگر یا بنادر جداگانه تحویل داده شود. سرویس گروپاژ زمانی کاربردی است که مجموعه‌ای از بارهای کوچک وجود دارند که منبع و مقصد مشابهی دارند و می‌توانند با هم تشکیل یک بار کامل را بدهند.

حمل فله

کلمه “Bulk” در حمل و نقل به معنای حمل بار به صورت جمعی و بدون بسته‌بندی می‌باشد. حمل بارهای خام و بدون تقسیم بندی و بسته‌بندی در قالب ظرفیت بزرگ، مانند کامیون‌های بالابر و کشتی‌های باربری به عنوان حمل فله (Bulk) شناخته می‌شود. این نوع حمل معمولاً برای مواد معدنی، فسیلی، محصولات کشاورزی و شن و ماسه استفاده می‌شود. برخی از موادی که به صورت Bulk حمل می‌شوند شامل گندم، ذرت، مواد معدنی، نفت، ذغال‌سنگ، سیمان، مواد شیمیایی و سایر محصولات جامد یا مایع می‌باشند. حمل فله به دلیل کاهش هزینه‌ها و زمان، مناسب برای حمل بارهای بزرگ و استفاده اقتصادی از ظرفیت حمل و نقل است. این نوع حمل و نقل نیاز به بسته‌بندی و تقسیم بندی مجدد ندارد و بارها به صورت مستقیم به مقصد نهایی حمل می‌شوند.برای آشنایی با تفاوت Bulk (بار فله) و Break Bulk کلیک نمایید.

انواع حامل‌های دریایی

کشتی‌های تانکری

تانکرها، به عنوان حامل محموله‌های مایع، نقش مهمی در حمل‌و‌نقل انرژی در جهان دارند. مسئولیت بارگیری، حمل و تخلیه مایعات در اختیار این تانکرها قرار دارد. تانکرها از کانتینر یا بشکه استفاده نمی‌کنند و به جای آن، مایع مورد نظر را درون مخازن خود ذخیره می‌کنند. اغلب از تانکرها برای حمل نفت استفاده می‌شود و به همین دلیل به عنوان “نفتکش” نیز شناخته می‌شوند. البته برخی از تانکرها همچنین روغن‌های خوراکی و سایر مواد مایع را نیز جابه‌جا می‌کنند.

تانکرها را می‌توان به چند زیردسته تقسیم کرد:

• تانکرهای نفتی
• تانکرهای شیمیایی
• تانکرهای گازی

کشتی‌های کانتینری

کشتی‌های کانتینری، کشتی‌های دریایی هستند که بارهای کانتینری را حمل می‌کنند و به عنوان کانتینرهای چندوجهی نیز شناخته می‌شوند. حامل‌های کانتینری عموماً در مسیرهایی با برنامه‌ریزی منظم و مشخص عمل می‌کنند و این نوع حمل و نقل به عنوان حمل و نقل خطی نیز شناخته می‌شود. کشتی‌های کانتینری نسبت به کشتیرانی دریایی تسلط بیشتری دارند، زیرا بیشتر کالاها باید در کانتینرهای چندوجهی حمل شوند، به ویژه کالاهای مصرفی.

کشتی‌های فله بر

کالاهایی که بصورت فله و بدون بسته‌بندی می باشند، از طریق کشتی‌های مخصوص حمل کالاهای فله انتقال داده می‌شوند. کشتی‌های فله بر را می‌توان به ۲ نوع زیر دسته‌بندی کرد:

• کشتی‌های فله بر کالای خشک
• کشتی‌های فله بر مخصوص مایعات