Multi Modal Transport

در این سیستم، محموله ممکن است ابتدا از طریق کامیون به بندر منتقل شود، سپس با کشتی به کشور مقصد برود و در نهایت با قطار یا کامیون به مقصد نهایی برسد. نکته مهم اینجاست که کل این مسیر، توسط یک متصدی حمل و نقل (Multimodal Transport Operator یا MTO) مدیریت و برنامهریزی میشود و فرستنده فقط با او طرف قرارداد است.
1. متصدی حمل و نقل چندوجهی (MTO): مسئولیت کل مسیر و تحویل کالا به عهده اوست.
2. وسیلههای حمل مختلف: کامیون، کشتی، قطار، هواپیما.
3. مدارک حمل: مانند بارنامه فیاتا (FBL) که مختص حمل و نقل چندوجهی است.
4. مراکز لجستیکی و پایانهها: نقاط اتصال بین روشهای مختلف حمل و نقل.
• کاهش هزینهها: با ترکیب شیوههای اقتصادیتر مثل ریلی یا دریایی.
• مدیریت آسانتر: تنها یک قرارداد با یک متصدی.
• کاهش زمان حمل: انتخاب بهترین مسیر ترکیبی.
• ردیابی آسانتر کالا: متمرکز بودن مدیریت حمل.
• کاهش آسیب به کالا: بهدلیل بستهبندی یکپارچه (اغلب در کانتینر).
• تسهیل در رویههای گمرکی و اسناد.
اگرچه در فارسی گاهی این دو معادل گرفته میشوند، اما از نظر فنی، تفاوت اصلی در تعداد قراردادهاست. در حمل و نقل چندوجهی فقط یک قرارداد وجود دارد، اما در حملونقل مرکب ممکن است برای هر مسیر یا روش حمل (مثلاً جادهای، دریایی، ریلی) قرارداد جداگانه بسته شود.
• صادرات و واردات بینالمللی (مخصوصاً در حمل و نقل کانتینری)
• حمل کالاهای صنعتی، کشاورزی و قطعات یدکی
• زنجیره تأمین فروشگاههای بزرگ
• تجارت الکترونیکی در مقیاس کلان
• زیرساخت ناکافی در برخی کشورها
• نیاز به هماهنگی دقیق بین شرکتهای حمل و نقل
• اختلاف در قوانین ملی و بینالمللی
• پیچیدگی در بیمه و مسئولیت متصدی
با توسعه بنادر خشک، راهآهنهای بینالمللی (مانند راه ابریشم جدید)، سیستمهای ردیابی هوشمند، و افزایش همکاریهای لجستیکی بینالمللی، حمل و نقل چندوجهی آینده روشنی دارد. این سیستم نقشی کلیدی در تحقق تجارت بدون مرز و مدیریت هوشمند زنجیره تأمین جهانی ایفا خواهد کرد.